Midzomernachtsdroom

Na Droomvanger waarbij het leven van Drebbel centraal stond, kwamen wij nu met Midzomernachtsdroom. Een mooie opvolging nu we weten dat zelfs Shakespeare door Drebbel is geïnspireerd.

Midzomernachtsdroom liet je in één stuk alle situaties zien die ontstaan door liefde: bewondering, misvatting, jaloezie, vluchten en bovenal magie. Want als je verliefd bent, zie je alles door een roze bril en zijn realiteit en fictie moeilijk te onderscheiden. Dat alles leverde een heerlijke avond vol komische, soms tragische en vooral herkenbare momenten op.

Een Midzomernachtsdroom is een komedie met drie verhaallijnen.

Het Atheense hof, gekleed in wit. Waar de hertog en hertogin gaan trouwen en twee koppels verwikkeld zijn in een liefdesspel. Hermia is verliefd op Lysander, en hij op haar. Maar Hermia moet trouwen met Demetrius. Helena is, op haar beurt, juist verliefd op Demetrius. En Demetrius zelf? Die vliegt met alle winden mee. Dan hebben we het elfenrijk, gekleed in zwart. Waar de elfenkoning Oberon en elfenkoningin ruzie hebben over een kleine jongen. Oberon kan zijn jaloezie niet bedwingen en betovert Titania, zodat ze verliefd wordt op een gedrocht. En dan de werklieden, in blauw. Zij zijn voor het huwelijk van de hertog en hertogin een theaterstuk aan het repeteren. De hoofdrolspeler wordt door Puck, het maatje van Oberon, tijdens een repetitie omgetoverd tot het gedrocht waar Titiania verliefd op wordt.

Deze drie verhalen komen samen in het bos, waar de magie heerst en verwarring de boventoon voert. De rode draad is de liefde. Liefde roept van alles in ons op: jaloezie, onzekerheid, lust, houvast, illusie, passie, manipulatie en overgave. Door de roze bril zien we de wereld anders, en doen we dingen waar we onszelf mee verrassen. Midzomernachtsdroom is een verhaal dat al deze facetten van het begrip liefde laat zien. Met een lach en een knipoog. In een jasje van fantasie en verbeelding, maar met een keiharde kern van waarheid en herkenbaarheid.